مِنَ الْمَلائِكَةِ مُسَوِّمِينَ . آرى چنين كنم اگر شكيبائى و پرهيزكارى پيشه كنيد و از بددلى و گريختن از جلو دشمن دورى كنيد و آنان از خشمى كه نسبت بشما دارند بسوى شما آيند و بتازند و خداوند شما را به پنج هزار از فرشتگان خود كه همه به نشانهء جنگ آراسته‌اند يارى خواهد كرد . 126 - وَ ما جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرى لَكُمْ وَ لِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُمْ بِهِ وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ . و خداوند آن يارى را ننمود جز براى شادى شما و براى آنكه دلهاى شما آرام گيرد ، و نيست يارى مگر از جانب خداى تواناى دانا . 127 - لِيَقْطَعَ طَرَفاً مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنْقَلِبُوا خائِبِينَ . شما را خداوند يارى كرد تا گوشه‌اى از گروه كافران ببرد يا آنان را به هزيمت و يا بر روى افتادن برساند تا نوميدانه از آنچه مىخواستند برگردند . 128 - لَيْسَ لَكَ مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظالِمُونَ . تو را در اين كار چيزى نيست و خدا است كه آنان را توبه دهد يا عذاب كند كه اينان ستمكارانند . 129 - وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ . و خداوند راست آنچه در آسمانها و زمين است ، مىآمرزد هرك را بخواهد و كيفر دهد هرك را كه بخواهد و او است آمرزنده و مهربان . 130 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَأْكُلُوا الرِّبَوا أَضْعافاً مُضاعَفَةً وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ اى كسانى كه ايمان آوردند ، ربا نخوريد تو در تو و از عذاب خدا بپرهيزيد شايد رستگار شويد . 131 - وَ اتَّقُوا النَّارَ الَّتِي أُعِدَّتْ لِلْكافِرِينَ . و بپرهيزيد از آتشى كه براى كافران آماده شده ! 132 - وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ . و خدا و رسول را فرمان بريد تا مگر بر شما ببخشايد . ( تفسير ادبى و عرفانى ) 123 - وَ لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ . آيه . اين رقم ذلّت كه خداى برايشان كشيد از روى كمى عدّه و نظر عامّه است و گرنه از آنجا كه نظر خاص است و حقيقت كار است ، كسى كه خدا يار و ياور اوست چون توان گفت كه ذليل و خوار است ؟ پير طريقت گفت : خدايا به شناخت تو زندگانيم ، به نصرت تو شادانيم ، به كرامت تو نازانيم ، به عزّت تو عزيزانيم . خداوندا ، ما كه به تو زنده‌ايم هرگز كى ميريم ؟ ما كه به تو شادمانيم كى اندوهگين شويم ؟ ما كه به تو نازانيم چون بىتو به سر آريم ؟ ما كه به تو عزيزيم هرگز چون ذليل شويم ؟ گويند : مردى هارون رشيد را امر به معروف كرد ، هارون را خشم گرفت و او را با شير درنده در اندرون كرد و در را استوار به بست ، شير به فروتنى نزد آن مرد آمد و او را رنجه نكرد ! پس از آن او را ميان بستان خليفه ديدند شادان و تماشاكنان ! درحالىكه درب اندرون همچنان استوار برگرفته بود ! هارون را از حال وى آگاه كردند او را بخواند و گفت : چه كسى تو را از خانه بيرون آورد ؟ گفت : آن كس كه مرا به بستان فرود آورد ؟ گفت آنكه بود ؟ گفت همان كس كه مرا از خانه بيرون آورد ! هارون متنبه شد و گفت تا او را اعزاز و احترام كنند ، آنگاه فرمان داد منادى در شهر ندا كند و بگويد كه : هارون رشيد خواست مردى را خوار و رنجه كند ولى خداوند او را عزيز گردانيد و هارون نتوانست ! 124 - إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِينَ . آيه . يارى دادن خداوند بواسطهء فرشتگان ، از باب اكرام مؤمنان است